فریادهای یک روح مقدس

تورو با خودم غريبه ، از غمم جدا ميبينم .............................

*** غم هاي آدما مال خودشونه ... همين ... كسي تمايل نداره بفهمه تو دلت چي ميگذره ...تازه اگه هم بخواد نميتونه بفهمه ، دركت كنه ...تازه اگه هم بفهمه نميتونه برات كاري كنه....تو تنهايي ...براي هميشه....تويي كه غماتو با خودت به گور ميبري 

چندش آوره .....مايي كه هر روز همو ميبينيم ... اما كوچكترين وقعي براي غصه هاي همديگه نميگذاريم.... چقدر ما آدما بدبختيم....چقدر تنهاييم .... چرا .....؟؟؟

غم هاي من مال من ، هرچي كه دارم مال تو .....!!!!همينه ..... ما همو مي خوايم فقط واسه اينكه شريك شادي داشته باشيم ...اما اگه كسي بخواد از غماش بگه مثه كسي كه طاعون داره ازش فرار ميكنيم ....اصلا به ما چــه ....!!!خودش ميدونه و غصه هاش ... به درك ....تو رو ميخوام تا وقتي كه شاديمو ازم نگيري !!!!

دلم يه جاي دنج مي خواد ... دلم دفتر دوران دبيرستانو دانشگاهمو مي خواد ... هموني كه تنها محرم اسرارم بود ... مي خوام واسش درد دل كنم.. ميخوام سرمو بزارم رو دفترمو گريه كنم ... مي خوام مثه قديما وقتي كه جوهر دفترم كه با اشك چشام قاطي شده و ديگه خيلي از كلماتش قابل خوندن نيست سرمو بزارم رو دفترمو بخوابم !!!

آخي ... چه دفتر خوبي بود ... هميشه حرفامو تا آخر گوش ميداد ...گاهي دست به سرم مي كشيد ... ميزاشت كه سرمو بزارم روشو اونقدر گريه كنم كه خالي بشم... نه مسخرم مي كرد نه نصيحتم مي كرد نه .... فقط گوش ميداد ... تنها جاي امن واسه حرف زدنو گريه كردنم بود ....

كجاست دفترم ...؟ مي خوام بهش بگم دارم مي تركم ... مي خوام كلي باهاش درد دل كنم ..بگم كه چقدر دلم شكستست ... مي خوام بگم خيلي خستم ... مي خوام بهش بگم انتظار ديگه بسه ....مگه يادش رفته 2سال پيش چي بهش گفته بودم ... مگه يادش رفته كه بهش گفتم اين نامه رو به دست كي برسونه ....پس چرا جوابشو نداده ...ديگه تا كي چشم انتظاري ...

دفتر خوبم ! مگه بهش نگفتي يكي هست كه ديگه داره كاسه صبرش لبريز ميشه ...؟كوووو پس ....؟ بهش مگه نگفتي ؟ پس كجاست اون همه ناز خريدناااا ... اينجا هيچ كسي ناز منو نميخره !!!مگه تو نبودي كه هميشه نازمو مي خريدي و مي كشيدي ....وقتي كه اين همه فاصله بينمون افتاد، مگه قرارمون نبود منم بياري پيش خودت ....پس كووووووو ....؟ چرا بقولت عمل نكردي ....؟با اين همه فاصله مگه مي شد نازمو بكشي ، نوازشم كني ، بغير از اينكه بياري پيش خودت .... من همه اين سال ها دل خوش به بقولت بودم .... اما حالا دارم مي بينم قولتو فراموش كردي ....

خودم مي دونستم !!! قولت مثه قول بزرگترا به كوچيكا بود كه مي خوان فقط جلوي بهونشونو بگيرن ....تو هم منو به چشم يه بچه ديدي ...همه و همه ...حتي تو ....

.............................................................................................................

سبك شدم .... همين ...........................................................***

از عذاب جاده خسته ، نرسيده و رسيده ......

آهي از سر رسيدن ، نكشيده و كشيده ......

غم سرگردونيامو با تو صادقانه گفتم !

اسمي كه اسم شبم بود ، با تو عاشقانه گفتم !

من سـرگردون سـاده  ، تو رو صـادق مي دونستم !

اين برام شـكسـته اما ، تو رو عاشـق مي دونستم !

تو تموم طول جاده ، كه افق برابرم بود .....

شوق تو راه توشه من ، اسم تو همسفرم بود ....

من دل شيشه اي !!! هرجا ، هر شكستن ، كه شكستم !!!

زير كوه بار غصه ، هر نشستن ، كه نشستم !!!

عشـق تو از خاطـرم برد ، كه نحيـفـمـو پيـاده !!!

تورو فرياد زدمو باز ، خون شدم تو رگ جاده !!!

نيزه نمباد شرجي ، وسط دشت تابستون

تازيانه هاي رگبار ، توي چله زمستون

نتونستن ، نتونستن ، كينه ي  منو بگيرن

از من خسته ي خسته ، شوق رفتنو بگيرن

حالا كه رسيدم اينجا ،  پر قصه برا گفتن

پر نياز تو براي ، آه كشيدنو  شنفتن !!!!!!!!!

تورو با خودم غريبـه ، از غمم جــدا ميبينم !

خودمـو پر از تـرانـه ، تورو بي صـدا ميبينم !

كي صداتو داد به مهـتاب ؟!! مهـتابـو کی برد از اینجا ؟!!

اسمتو كي داد به خورشيد ؟! خورشيدو كي برد تو ابرا ؟!

با منه رهيده از خود ، يك ترانه همصدا شو

با من از زنجير اين بند ، همصدا شو و رها شو

من سرگردون ساده  ، تو رو صادق مي دونستم !

اين برام شكسته اما ، تو رو عاشق مي دونستم !