فریادهای یک روح مقدس

بگو بگو ، که چه کارت کنم ، بگو ..............؟؟؟؟؟؟؟؟

*** بدون ترديد اين ترانه يكي از دو ترانه از نامجوست كه زندگي منو از اين رو به اون رو كرد.به غير از موزيك فوق العاده و جادويي و مسحور كننده اون ، شعر با معنا و تفكر بر انگيزش ماه ها منو جذب خودش كرده بود...جوريكه حتي تو زندگي من كاملا ملموس بود و باعث تغييرات فكري و عملي بسياري شد .اين ترانه براي من بسيار مقدس و با ارزشه ......فكر ميكنم كه اين روزها بدجووور به حال و روزم ميخوره ! آخه اين روزها همش مي گم : بگو بگو ، كه چه كارت كنم ، بگو ؟ كه چه كارت كنم ، زگريه جويم و دل را ......ببين ببين ، كه فغانت كنم ، ببين .......ز خنده چينم و لب را.....................................

يه تشكر مخصوص از دوستاني دارم كه با پيغامشون به من روحيه و البته آرامش ميدن ...از دوست خوبم " يه عابر فوضول " تشكر مي كنم . حرفتون كاملا درست اما .......ديگه رمقي برام باقي نمونده كه بخوام بجنگم يا استقامت كنم........يكي ديگه بايد دست منو بگيره.......بازم ازت ممنونم دوست خوبم . من هميشه به كمك همه دوستانم نياز دارم . چه فكري و چه عملي . پس دريغ نفرماييد .... دوست خوبم " من منم " ، من اين اندازه كه شما گفتين " ناز كش " ندارم !يكي بود كه خيــــــــــــــــــلي بود .يكي هم هست كه ..........دوست خوبم " م " ، من در اينكه آدم نميتونه " حرفاشو " به كسي بگه با شما تا حدي موافقم . اما منظور من گفتن حرف نبود ، بلكه گفتن " غم " بود .....حرف شايد تا حدي براي ديگران قابل درك باشه ، اما غماي ادما هرگز ........از همتون ممنونم كه برام پيغام ميزارين و به من آرامش ميدين . ( در ضمن جاتون خالي امشب جايي بودم كه خيلي تو روحيم تاثير گذاشت و يه ذره بهتر شدم !) اينم بگم كه دوستاني هم كه پيغام خصوصي گذاشتن جوابشونو خصوصي دادم .دوستاني هم كه يا ادرسي از خودشون نزاشتن يا ناشناخته بودن از پاسخ شرمنده و معذورم ......در پناه او .........***

بگو بگو ، که چه کارت کنم ، بگو ...............

که چه کارت کنم ، ز گريه جويم و دل را ....

بگو بگو ، که شکارت کنم ، بگو ...

که شکارت کنم به غمزه مویم و آه ...

 ببين ببين ، که فغانت کنم ، ببين ......

که فغانت کنم ، ز خنده چينم و لب را .......

ببين ببين که نشانت کنم ببين ...

که نشانت کنم ز فتنه کين‌م و ـآآآآآه 

نماز شام غريبان چو گريه آغازم ......

به مويه‌هاي غريبانه قصه پردازم  .....

به ياد يار  و  ديار آن چنان بگريم زار .....

که از جهان ره و رسم سفر براندازم .....

من از ديار حبيبم نه از بلاد غريب ......

مهيمنا به رفيقان خود رسان بازم  .....

خداي را مددي ، اي رفيق ره تا من ،

به کوي ميکده ديگر علم برافرازم  .....

بيا بيا ، که نگارت شوم ، بيا ...

که نگارت شوم ، به طرفه سايم و تن را .....

بيا بيا ، به زيارت شوم ، بيا ...

به زيارت شوم چو خسته‌ پايم و آه 

هماي اوج سعادت به دام ما افتد ....

اگر تو را گذري بر مقام ما افتد ......

حباب وار ، براندازم از نشاط ، کلاه .....

اگر ز روي تو عکسي به جام ما افتد ....

به نااميدي از اين در مرو بزن فالي .......

بود که قرعه‌ي دولت به نام ما افتد هههههههههههههه

شکن شکن ، که شيارت کنم ، شکن ...

که شيارت کنم ز شرح شاهد و شور آآآآآآآ 

شکن شکن ، چه شرارت کنم ، شکن ...

چه شرارت کنم ، ز شمس شاهد و شوووووووور 

بيا بيا ، که نگارت شوم ، بيا ...

که نگارت شوم ، به طرفه سايم و تن رااااااااااااااا ههههههه

بيا بيا ، به زيارت شوم ، بيا ...

به زيارت شوم ، چو خسته ‌پايم و آآآآآآآآآآآ 

ببين ببين ، که فغانت کنم ، ببين ...

که فغانت کنم ز خنده چينم و لب راااااااااااااا 

ببين ببين ، که نشانت کنم ، ببين ...

که نشانت کنم ز فتنه کين‌م و آآآآآآآآآآه 

بيا و کشتي ما در شط شراب انداز

خروش و ولوله در جان شيخ و شاب انداز 

به نيمه ‌شب اگرت آفتاب مي‌بايد

ز روي دختر گل‌چهره رز نقاب انداز ........

به نااميدي از اين در مرو بزن فالي .......

بود که قرعه‌ي دولت به نام ما افتد هههههههههههههه ................